skip to main |
skip to sidebar
é com urgência que chego ao mar e inspiro. inspiro o perfume imenso da maresia que afaga todo o azul manso de que se veste hoje o dia. inspiro como o afogado que, sufocado, emerge à tona. inspiro a água salgada, as algas, os pés frescos pisando a areia, os peixes, as gaivotas que me sobrevoam. inspiro o corpo consciente de cada milímetro de pele, de cada poro, de toda vida. inspiro como quem regressa a casa, ao abraço de onde nunca devia ter saído.
Dia perfeito, diria.
ResponderEliminare foi.
Eliminarbom dia, Vânia
Transpiras mar ana :) tão bom
ResponderEliminarde tanto o respirar, Maria :)
Eliminar